Zou dat balkje echt zo sterk zijn?

hordelopen

Heb jij dat gevoel ook wel eens dat je het gevoel hebt om lam geslagen te zijn. Misschien wel in een (geestelijke) rolstoel beland bent, waarin het zitten makkelijker is dan het staan? Waarin de woorden, die zo vaak door vele Christenen uitgesproken, jou niets lijken te doen: ‘Ik sta op de belofte van God’ (…) Welke belofte dan? Die van voorspoed, van ‘gezondheid’ (euhm… welke gezondheid bedoeld men dan?), van rijkdom, van ALLE geestelijke zegeningen.

Mijn God zal in al uw behoeften naar zijn rijkdom heerlijk voorzien, in Christus Jezus. ~Filippenzen 4:19

Een bekende tekst, maar daar koop je toch niets voor …! Morgen staat je huurbaas voor de deur en moet je betalen. En anders… Bij de bakker hoef je niet aan te komen dat God wel zal voorzien als hij jou nu een brood mee geeft en de groenteboer zal je geen krum aardappelen meegeven als je niet gewoon even netjes afrekent. Stelen mag je immers niet! Dus hoe heilig je ook mag zijn, hoe groot Gods genade ook in jou leven werkzaam mag zijn, het zal je geen brood op de plank opleveren als je ergens moet betalen, gewoon met keiharde munt, of hier euro’s. Nee, ik snap het wel, dat veel mensen je voor gek verslijten als je aankomt met deze tekst en zij op een ‘houtje aan het bijten zijn’. Dan denk ik dat je de gehele Bijbel nog niet echt begrepen hebt en dat genade (voor de medemens) ver te zoeken is!

En dat komen we zo vaak tegen, lieve lezer.

Zo vaak komen we teleurgestelde Christenen tegen, maar ook mensen in de maatschappij, die niets willen (of moeten) hebben van het Evangelie van Jezus Christus. Waarom…?

Omdat Christenen soms gewoon zo NIET eerlijk zijn!

Laatst kom ik zo’n afbeelding tegen:

situation

En als je het dan hebt geaccepteerd, dan word je voor gek verklaard door de pinkster en charismatische beweging, omdat God het zoveel beter heeft bedoeld… ik bedoel maar. Acceptatie is voor jezelf, de rest van de ‘godsgemeenschap’ verklaard je voor randdebiel! Nou laat mij dan maar het laatste zijn, geen polonaise meer aan mijn lijf…

Regelmatig zit ik in een rolstoel. Dat heb ik inmiddels wel geaccepteerd. Maar jeetje zeg: als ik in de ‘kerk’ kom (en ja: de Pinker of Charismatische gemeenschappen), dan voel ik mij zo gehandicapt als ‘een eerste klas draaideur die als volledig randdebiel alle obstakels probeer te overwinnen!’ En meestal zijn die obstakels niet wc gerelateerd hoor, ik bedoel: ik overbrug dat wel van de rolstoel tot aan de toiletpot!

Nee, die mensen. Das een ander verhaal. Ik voel me dan net zo’n hordeloper in een rolstoel, die de eerste horde tegen komt. Daar kan ik niet overheen komen! Ik heb het geprobeerd, maar het gaat me echt NIET (meer) lukken! Ja, met God spring ik over de hoogste muren (~2 Samuel 22:30), maar het lijkt wel of die ‘kerkelijke muur’ onoverwinnelijk is.

Weet je, misschien is dit vandaag wel mijn gebed:

Help mij met uw genade, Here; ik heb het zo moeilijk! Alles in mij kwijnt weg van narigheid. Het verdriet overmant mij! Mijn leven gaat voorbij in verdriet en jarenlang leef ik zuchtend. (…) Toch is mijn vertrouwen op U gevestigd, Here; ik spreek het ook tegen U uit: ‘U bent mijn God.’(…) Laat uw licht over mij, Uw dienaar, schijnen en bevrijd mij door Uw goedheid en trouw. (…) Wat een geweldige rijkdom wacht degenen die ontzag voor U hebben, allen die bij U schuilen. (…) Terwijl ik in mijn angst dacht dat U mij vergeten was, hebt u juist mijn luide smeekbeden gehoord. U hoorde mij om hulp roepen. (…) Ik ga rustig liggen en slaap vredig in; ik weet dat alleen U mij beschermt, Here! ~Psalm 31:10-11, 15, 17, 20, 23. Psalm 4:9

Moge de Here zegenen!

www.huizenvanzegen.nl

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *