U bent het lichaam van Christus

lichaamWelnu, u bent het lichaam van Christus en ieder van u maakt daar deel van uit. ~1 Korinthiërs 12:27

Ben je wel eens in een kerk geweest? Ik bedoel niet een gebouw, wat we als kerk beschouwen. Nee, ik bedoel echt een samenkomst op zondag morgen. Een kerkdienst? Daar waar een persoon een orgel bespeeld en een dominee de preek houdt?

Sommige van jullie zijn misschien wel in een kerkgebouw geweest, maar dat maakt nog geen kerk. Kerk is de plaats waar mensen samenkomen om God de lof toe te zingen en naar een prediking van het Woord van God te luisteren. Deel nemen aan de ‘viering van het Heilig Avondmaal’. Een kerkgebouw is dat mooie pand, waar je soms ook door de weeks een kijkje in kunt nemen, een kaarsje kunt branden en wellicht zelfs nog een tijd van stilte voor jezelf neemt om de God van Hemel en aarde te ontmoeten in een persoonlijke stille tijd. Een verschil dus in kerk en kerkgebouw.

De kerk op zichzelf is nooit zo gedefinieerd in de Bijbel. Eerder is het een voorstelling van diverse metaforen, die gerelateerd kunnen worden aan de Bijbel, maar een echt helder en duidelijk beeld van de hedendaagse kerk, zul je niet gauw vinden in de Bijbel. Wel kun je een vergelijk maken met wat in het Oude Testament beschreven staat als de Tempel, maar ook hiervan is de kerk dan een ‘flauw aftreksel’. De inrichting van een Tempel zoals we die in het Oude Testament tegen komen en de kerk die we vandaag de dag kennen verschillen nogal, niet alleen wat betreft inrichting van binnen, maar ook van buiten.

Veel vernieuwingsbewegingen, denk bijvoorbeeld aan de vroege Pinkstergemeente (de huidige begint al aardig op een kerk te lijken)en de Charismatische Vernieuwing bewegingen die de laatste tijd nogal in opkomst lijken te zijn, zijn meer gebaseerd op het metafoor van een lichaam. Dit vinden we veel vaker terug, dit metafoor, in het Nieuwe Testament. Paulus bijvoorbeeld gebruikt deze metafoor geregeld in zijn brieven die hij aan verschillende gemeenten heeft gestuurd en ook is hij hierin specifieker dan de Here Jezus dat was, of welke andere persoon in de Bijbel dan ook.

Het lichaam metafoor maakt ook meer een beeld van de verschillende rollen voor verschillende personen. Waar een kerk vooral ingericht is op één persoon (de dominee, hoewel er ook enige invulling word gegeven door oudsten en diakenen en soms ook door leden van de kerk), is er in de vernieuwingsbewegingen al meer ruimte voor anderen om inspraak te hebben in een samenkomst. Toch vervallen deze laatste groeperingen vaak, naar verloop van tijd, toch ook weer in het ‘systeem kerk’ (als ik het even oneerbiedig mag zeggen). Niets ten nadele van de kerk, daar ik geregeld mensen wijs juist op die kerk, omdat we ze nu eenmaal ‘nodig hebben’.

In het Nieuwe Testament is  de ‘familie metafoor’ toch wel de meest bekende. Denk alleen al aan de tekst:

Hij (Jezus) is het hoofd van het lichaam, de gemeente. ~Collossenzen 1:15

Vanuit deze metafoor is het gebruikelijk in met name de Evangelische kringen om elkaar aan te spreken als broeder en zuster. Maar…

Daar houdt het toch wel een beetje op, is mijn ervaring…

Daarom zeg ik jullie: maak je geen zorgen over jezelf en over wat je zult eten of drinken, noch over je lichaam en over wat je zult aantrekken… Zoek liever eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid, dan zullen al die andere dingen je erbij gegeven worden. Maak je dus geen zorgen voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen last.~Mattheüs 6:25  & 33-34 (voor de volledigheid is het aan te bevelen om de gehele tekst te lezen!)

Vanaf het begin van het menselijk bestaan hier op aarde, zijn mensen op zoek naar een samenleving zoals de Bijbel deze hier voorspiegelt. Een ‘Gods Koninkrijk’ hier op aarde, vrij van angst en zorgen voor de dag van morgen. Er gaat een enorme kracht vanuit als mensen werkelijk zouden staan in eenheid in Christus Jezus, zoals we in de Bijbel kunnen lezen in 2 Korinthiërs 8:13-15:

Het is niet de bedoeling dat u door anderen te helpen zelf in moeilijkheden raakt. Er moet evenwicht zijn. Op dit moment lenigt u met uw overvloed de nood van de heiligen in Jeruzalem, zodat zij later met hun overvloed uw nood kunnen lenigen. Zo is er evenwicht, zoals ook geschreven staat: ‘Hij die meer had, had niet te veel; hij die minder had, had niet te weinig.’

Wat ik bezit behoort aan de anderen, en als ik zelf ooit in nood zou zijn, zullen zij mij helpen!

Dat is in een notendop de strekking van hetgeen we zojuist gelezen hebben. De absolute solidariteit met de mensen om ons heen, waar ieder verantwoordelijk is voor elkaar, is het soort leven waar je werkelijk kunt zeggen: ‘wees niet bevreesd’.

Het is het soort leven waar ik (waarschijnlijk de rest van mijn leven) naar op zoek ben. Evengoed dat ik altijd zoekende ben geweest en nog steeds naar zoekende ben:

Hoe staat het dan, broeders? Telkens als gij samenkomt, heeft ieder iets: een psalm of een lering of een openbaring of een tong of een uitlegging; dat alles moet tot stichting geschieden. ~1 Korinthiërs 14:26

Misschien is het wel een utopie, een droom die nooit werkelijkheid zal worden. En toch zoek ik daar naar. Naar die plaats waar een ieder genoeg heeft en niet te kort komt. De plaats waar we elkaar helpen en ondersteunen, in Woord en daad. Waar niet iemand is die ‘leiding gevend’ is, maar waar de absolute solidariteit aanwezig is met de mensen om ons heen. Waar ieder verantwoordelijk is voor elkaar en we werkelijk kunnen zeggen (tegen elkaar): wees niet bevreesd… Ik ben met je!

Zullen we samen op zoek gaan?

www.huizenvanzegen.nl

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *