Als er al een God is dan begrijp ik hem totaal niet!

Naar aanleiding van een status op FaceBook, kreeg ik een aantal reacties. Onder andere van Paul Jansen. Eerst even de bewuste status:

Ik ben ook niet gelovig opgevoed..
Toch hou je je onbewust vast aan dingen en ben je boos waarom het lot zo loopt zoals het soms loopt.Ergens is dat ook een geloof…
ALS er een God is dan begrijp ik hem totaal niet.

Kijk das een goede vraag, van een van mijn volgers op Yoors(Yoors is ‘mijn uitlaatklep’, waar ik heel breed publiceer, zowel Christelijk als fictief)

Enfin, ik heb Paul Jansen gevraagd naar aanleiding van zijn reactie een gastblog te schrijven met de volgende vragen: 

Wie is dan die God (volgens jou) en hoe kunnen ze die God vinden? Wat is je visie op God en geloof?

Hier is zijn reactie in een mooi, persoonlijk gastblog:

 

paul-jansenNiet gelovig opgevoed en houdt je je toch vaak onbewust vast aan bepaalde dingen en ben je boos 0ver waarom het lot voor jou op een bepaalde manier verloopt? Geloven in het lot/noodlot is op een bepaalde manier toch ook een geloof?

Als er al een God is dan begrijp ik hem totaal niet!

Komt je dit bekend voor deze gewaarwording? Deze gedachtegang?

Mijn antwoord/ervaring met deze dingen

Ik ben geboren in Nijverdal (gemeente Hellendoorn in 1954. Ik ben opgegroeid in een traditioneel Nederlands Hervormd gezin met vader/moeder en twee broers. Ik ging naar een Protestants Christelijke lagere school. Wij gingen de eerste jaren van mijn bewuste leven elke zondag naar de kerk. Als kind en jong volwassene vond ik in onze kerk niets dat mij bevredigde in mijn zoektocht naar wat ons geloof nu inhield. Op school werd uit de bijbel voor gelezen en wij zongen psalmen en gezangen. Soms vond ik daar wel troost in en putte ik daar kracht uit. Alleen werden de verhalen uit de Bijbel nooit echt uitgelegd en vragen stellen deed je toen gewoon niet. Ook de vrijwilligers op de zondagschool konden nooit voor mij echt goed uitleggen wat alles betekende. Dus ik spijbelde regelmatig van de zondagsschool en ging vaak naar het zwembad in plaats van naar die zondagsschool. Zwemmen op zondag was eigenlijke uit den boze en dat begreep ik ook al niet. Toen ik wat ouder werd ging niemand van ons nog naar de kerk. Het bevredigde niemand meer. Dat was halverwege de zestiger jaren van de vorige eeuw. Later ging ik bij de marine en voer veel en was veel van huis.

Maar……En nu komt het; Vaak heb ik rare dingen meegemaakt en ik had altijd het gevoel dat God er wel degelijk was en ik bad bijna elke avond voor ik ging slapen. Als kind maar later net zo goed en nu nog! Het geloof stond dus op de waakvlam maar was nooit echt weg!

Nog weer later toen ik al met leeftijdsontslag weg was bij de marine en mijn kinderen groot waren heb ik ook eens tot God gebeden en zonder het door te hebben heb ik toen het zondaarsgebed gebeden. Ik heb mijn hart uitgestort bij God en hem al mijn zonden beleden en gevraagd of “Hij” daar nu echt was! Of Hij mij dan helpen kon bij mijn levensvragen? Wat is de zin van het leven? Waar gaan wij heen na de dood? En als dat zo was of hij mij mijn zonden wilde vergeven want ieder mens is in principe zondig en niemand is zonder zonden, niemand! Maar ik wilde wel graag anders maar ik kon nooit anders. Dus heb ik daarbij hulp nodig. Op dat moment kreeg ik een vervuld gevoel van een orde die je overgiet met een gevoel van vrede en dat er inderdaad op je gepast wordt. Het ging gepaard met tranen en een gevoel van overgave aan God zelf. Aan de Hogere macht!

Nu ga ik nog steeds niet naar een kerk want daar vind ik God nog steeds niet. Wel in kleine kring in een soort huisgemeente. Met maar een paar personen. Dit heb ik jaren gedaan. Vroeger op zee tijdens bv. een zware storm en in de bossen thuis, daar vond ik God!

Hier kon ik vragen stellen en gingen we met elkaar in discussie over dingen die we allemaal anders begrepen en onze voorganger gaf daarna uitleg en hierdoor kon ik eindelijk groeien in mijn geloofsbeleving. De Bijbel heb ik helemaal gelezen en vaak hebben we delen van de Bijbel met elkaar besproken.

Ik heb zelfs in 2013 de volwassenen doop ondergaan om als volwassen mens geheel vrijwillig mij over te geven aan God! Hij heeft mij op vreemde wijze mensen laten helpen. Ik heb zelfs in Amsterdam geëvangeliseerd een paar jaar geleden onder Joodse mensen!

Mijn eigen overtuiging is als volgt en hier hoeft niemand het mee eens te zijn natuurlijk maar ik zie het zo: God (Jahweh) is echad ofwel 1. Er is maar 1 God. De God van Abraham, Isaak en Jakob. Hij heeft zijn Heilige Geest (Net als jij en ik ook een geest hebben!) over de Aarde uitgestort voor ieder die Hem nodig heeft en horen wil! Hij heeft een deel van zichzelf als embryo geplant in de baarmoeder van de draagmoeder Maria die maagd was. Dat was de vleesgeworden God Yeshua die als Messias naar de Aarde werd gestuurd als afdruk van het diepste wezen van God als een spiegelbeeld van Hem! Wij noemen hem in het westen vaak Jezus. Jezus heeft door zijn menselijke dood aan het kruis, onze zonden op zich genomen en zijn bloed vergoten voor ons allemaal! Hij is dus eigenlijk de tweede Adam. Adam en Eva hebben door de zondeval alle nageslacht de weg tot de Vader afgesneden en Jezus heeft op deze wijze deze weg weer geopend, terug naar de Vader! Maar dat geldt natuurlijk alleen als je Hem aanvaardt als jouw persoonlijke redder! In de Bijbel staat ook niet voor niets dat als je de Zoon (Jezus als de in het vlees gekomen God) gezien hebt, je de Vader gezien hebt! Zij zijn 1. Niemand komt tot de Vader dan door mij zei Jezus ook! Dus door Jezus te aanvaarden aanvaard je God!

Voor mij bestaat God dus uit God zelf, de Heilige Geest en Yeshua. Dus deze drie zijn 1! Voor mij zijn het drie verschillende verschijningsvormen van de ene ware en Levende God. Die van Abraham, Isaak en Jakob. En geen andere zal ik aanbidden en vereren!

Hoe heb ik nu mensen geholpen (door God)?

Nou, ik ben al jaren sportleraar in vechtsporten en krijgskunsten. Op deze wijze heb ik sommige mensen kunnen beïnvloeden en van het slechte pad kunnen weerhouden door hen bepaalde dingen mee te geven, vragen te stellen, discipline en opvoeding in de karatesport. Hierdoor gingen zij zich anders gedragen en werden voorbeeldige mensen ipv dat ze slechte dingen gingen doen als bv. knokken in de kroeg en aan de drugs en dergelijke. Zo heb ik nog wel meer voorbeelden maar dit is er in elk geval een van. En dat geeft mij weer een gevoel van dat ik in elk geval een paar nuttige dingen heb mogen doen. Ook door mijn vechtsport achtergrond in te zetten om antipestcursussen te geven en weerbaarheidslessen.

Ik heb er zelfs een boek over geschreven dat toch al honderd mensen bereikt heeft met nuttige informatie over hoe je nou weerbaar(der) kunt worden. Momenteel zet ik mij nog gemiddeld drie keer in de week in om mensen te helpen met vechtsporten en weerbaarheid. Dit geeft voldoening en je bent zeer nuttig bezig. Op deze wijze heb ik een vervuld leven en ben nog steeds bezig hiermee en dat voelt gewoon goed! Hopelijk mag ik dat nog lang doen ook al ben ik nu dan ook al weer 63 jaar jong!

Met vriendelijke groet,

Paul Jansen (Julianadorp)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *