Heb jij een thuis?

10349128_1410578205916689_3952046700067556599_nJe kunt je alleen tot een persoonlijkheid ontwikkelen als je een thuis hebt… en daarbij gaat het niet om iets abstracts. Het gaat om een open haard, de foto’s op een schoorsteenmantel, de boeken op de plank en al die dingen waarmee je vertrouwd bent geraakt… Misschien raken we zelfs meer gehecht aan plaatsen dan aan medemensen. ~Paul Tournier, A place for you.

Heb jij een thuis?

Sommige mensen kunnen dat helaas niet zeggen: ik heb een thuis. Een plek waar ik me vertrouwd voel. Een plaats waar ik ik mag zijn. Een plaats waar geborgenheid is. Een plaats waar zij zich veilig mogen weten. Waar ze zich kunnen ontwikkelen tot een persoonlijkheid, tot wie ze werkelijk zijn.

O en er zijn genoeg mensen die wel een dak boven hun hoofd hebben, maar zichzelf niet thuis voelen. Mensen die altijd maar ‘onderweg zijn in het nu’ en daar geen rust punt in vinden. Mensen die zich niet geborgen en veilig voelen in de plaats die zij voor zich zelf hebben gecreëerd.

En er zijn simpelweg mensen die geen thuis hebben, misschien zelfs nooit echt thuis zijn geweest. Ook daaraan kunnen we niet voorbij gaan.

In Psalm 133:1-3 staat het volgende, in de Lutherse vertaling:

Een lied van David, in het hoge koor. Zie, hoe goed en liefelijk is het, dat broeders eendrachtig bij elkander wonen. Het is gelijk de kostelijke balsem, die van Aärons hoofd afvloeit op zijn gehelen baard, die afdaalt tot op zijn gewaad; gelijk de dauw van Hermon, die op Sions bergen nederdaalt; want daar belooft de Heer den zegen en het leven altoos en eeuwiglijk.

Nu, het Boek omschrijft het als volgt:

Een bedevaartslied van David. Kijk eens hoe goed en waardevol het is als broeders in vrede met elkaar omgaan. Dat is net zo kostbaar als de olie waarmee Aäron werd gezalfd en die van zijn baard af op zijn kleding vloeide. Het is net zo kostbaar als de dauw die van de berg Hermon neerstroomt op de bergen van Jeruzalem. Dat is de plaats waaraan de HERE Zijn zegen verbindt en het leven tot in eeuwigheid.

En eigenlijk vind ik de vertaling van het Boek wel heel erg mooi. Want of we nu letterlijk onder één dak leven, of regelmatig met elkaar omgaan, laat het altijd een plaats zijn waar vrede is en zegen voor elkaar. Een plaats waar de zegen van God heerlijk kan stromen naar elkaar en elkaar verbind in leven tot eeuwigheid.

Romeinen 12:18 (Statenvertaling) zegt:

Indien het mogelijk is, zoveel in u is, houdt vrede met alle mensen.

Heb jij zo’n plaats, of ben je zoekende naar een plaats waar vrede is?

Er zijn genoeg plaatsen waar ook jij je thuis mag voelen. In Nederland zijn vast kerken, huisgemeenten of individuele Discipelen (volgelingen van Jezus), waar ook jij jou plekje mag innemen. Waar ook jij je thuis mag voelen, al was het maar voor even. Al was het alleen maar om samen maaltijd te hebben, een film te kijken of een goed gesprek te voeren.

Zoek jij zo’n plekje?

Je mag altijd op de koffie komen! Je mag altijd even zijn zonder je te verontschuldigen over wie je werkelijk bent. In het huis van God is er altijd vrede!

Stap maar eens binnen bij die broeder of zuster, die Jezus werkelijk kent. Stap eens binnen bij de dominee ‘om de hoek’, ook hij of zij zal jou van harte willen ontvangen!

Want waar Gods vrede is, daar is ook de liefde van de Heer.